دلتنگی ها

این روزها مثل اولین روزهای آمدن به مالزی سخت می گذرد. چرا که دلم هوای بازگشت کرده است و صفحات تقویم هم نشان از گذر سریع زمان دارد. روزهای پایانی نوشتن تز دکتری به شدت عرصه را تنگ تر کرده است و اصلاحات مداوم و بعضا سنگین اساتید راهنما و چهار مشاور خبره در امر برنامه نویسی و هوش مصنوعی گذر زمان را سخت تر کرده است. بهرحال هر سلامی به وداعی ختم می شود و سفر من به مالزی نیز مستثنی از این قاعده نیست. اندکی بیش از سه سال تلاش برای دست یابی به این مهم بوده است که در حد توان و امکان بر بار علمی خود بیافزایم و نیز کوله باری از تجربه فراهم آورم که امید دارم هر دو روزی به کارم آیند. بهرحال کم کم باید دوباره توشه راه فراهم نمایم تا سفری و در پی آن تحولی دیگر را تجربه نمایم ولی این بار سفر توریستی و تفریحی نیست بلکه سفری است به سوی آینده. آینده ای که نمیدانم برای من چه خوابی دیده است. انشااله که خیر باشد. التماس دعا

خاطرات سفر- ترانگانو

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی

امسال در طول یکی دو روز تعطیلات عید فطر به اتفاق دوتن از دوستان توفیق دست داد تا سفری دیگر داشته باشیم و این بار به ایالت ترانگانو. ایالت ترانگانو در شمال شرقی مالزی و نزدیک به مرز تایلند و همجوار دریای چین می باشد. این ایالت به خاطر داشتن جزایر متعدد؛ آب شفاف و ماهیان رنگارنگ شهرت دارد. در آبهای اطراف جزایر این ایالت بازیهای آبی و خصوصا غواصی و تماشای ماهیان رنگین در آبهای شفاف ساحلی از تفریحات رایج توریستها می باشد. آرامش منطقه وصف ناشدنی است. از کوالالامپورمی توانید به سمت جاده گومبک و سپس به سمت بنتونگ و از آنجا به سوی کراک بروید و از طریق بزرگراه E8 راه را با گذر از شهرهای مختلف تا کوانتان و از آنجا تا جابور ادامه دهید از این محل به بعد تا کوالا ترانگانو جاده بصورت دو طرفه به سمت شمال و از حاشیه دریا را باید طی نمایید. در کل از کوالالامپور تا مقصد (کوالاترانگانو) حدود 600 کیلومتر باید سفر کنید که البته می توانید بصورت هوایی این مسیر را طی نمایید. و اما بعداز رسیدن به کوالاترانگانو باید ابتدا با یک تور برای سفر به جزیره ردانگ هماهنگ نمایید. این جزیره یکی از بزرگترین جزایر این منطقه است در ردانگ نه خیابان وجود دارد و نه تاکسی و نه هیاهوی شهری. بلکه طبیعت بکر و دست نخورده ای است که در حواشی ساحل اتاقها و هتل های مسکونی با فاصله زیاد از یکدیگر ساخته شده است. در این منطقه راهی به جز دریا برای رسیدن به هتل (محل اسکان) بعدی وجود ندارد. هر تور شامل اقامت؛ غذا؛ گشت دریایی و در صورت تمایل و وجود فرصت کافی و هوای مناسب غواصی است. البته برای غواصی لازم است گواهینامه غواصی داشته باشید در غیر اینصورت با ارائه آموزشهای اولیه یک تجربه نیم ساعته می توانید کسب نمایید. طلوع و غروب خورشید در جزیره ردانگ بسیار تماشایی و زیباست. همچنین پاروزدن با کایاک های دو نفره خود تفریحی بسیار لذت بخش است. اما در گشت دریایی شما را به تماشای ماهیان رنگی در منطقه Marine Park می برند. این پارک دریایی یک منطقه حفاظت شده دریایی است که ماهیگیری و نیز برهم زدن اکوسیستم منطقه (از جمله قایقرانی) ممنوع است. در مناطق کم عمق ساحلی می توانید غواصی در سطح آب انجام دهید بطوری که با جلیقه نجات بر سطح آب شناور شده و با ماسک و لوله هوایی که استفاده می کنید می توانید ماهیان زیبا و رنگارنگ را مشاهده کنید. و البته به آنها غذا بدهید.

این سفر می تواند بسیار خاطره انگیز باشد امید که به شماهم خوش بگذرد.

عید فطر مبارک

هر چند شاید دیر شده باشد ولی عید سعید فطر را به یکایک مسلمانان جهان تبریک می گویم
التماس دعا

خاطرات زیارت

برخی دوستان بنده را مورد لطف وعنایت خود قرارداده و خواسته اند که از خاطرات سرزمین وحی بنویسم با کمال احترامی که برای درخواست این عزیزان قایل هستم ولی باید به استحضار دوستان برسانم که هر کس آن دیار را به گونه ای متفاوت درک می کند و شاید احساس شما در آن سرزمین آنگونه که برای من بوده نباشد ولی برای من جلال و شکوه خانه کعبه در اولین دیدار بسیار به یاد ماندنی است خصوصا لحظه ای که با دیدار خانه کعبه زانوان هر عاشق دلخسته ای توان سرپا ایستادن از کف میدهد و به خاک می افتد.

سلامی دوباره

حدود دوماهی می شود که به وبلاگ سر نزده ام و متنی ننوشته ام. هرچند حدود دوهفته از این مدت را در کشور عربستان و به زیارت مسجد النبی و مسجد الحرام مشغول بودم (جای همه دوستان خالی) ولی مابقی این مدت به خاطر سرعت شگفت انگیز اینترنت در ایران نتوانستم حتی ایمیل هایم را چک کنم و هم اکنون پس از بازگشت دلی از عزای اینترنت در آورده ام.
واما سفر عمره بسیار عالی بود. علیرغم اینکه همه سفر حج را مختص افراد مسن تر می دانند ولی من تجربه کردم که هرچه جوانتر به این سفر بروید و از معنویات آن بهره مند شوید. شکوه و جلال کعبه در اولین دیدار وصف ناکردنی است و صد البته این سفری است که اگر صدها بارهم مشرف شوید بازهم از تازگی و طراوت خاصی برخوردار است و نکات جدیدی در خود دارد.
در طول سفر غربت قبرستان بقیع بیش از همه مکانهای دیگر جلب توجه می کند و همچنین مظلومیت پیامبر خودنمایی می کند. با اینکه در شهرهای مکه و مدینه وقتی برای زیارت دوره عازم مکانهای مختلف شهر می شوید صدای پای پیامبربگوش می رسد و می توانید عطر نفس های ایشان را استشمام کنید ولی در هر دو شهر خصوصا مدینه مظلومیت ایشان و اهل بیت ایشان بسیار خود نمایی می کند. انشااله قسمت شما هم بشود و به این سفر عازم شوید. وقتی در مسجد النبی نماز می گذارید و وقتی قبرستان بقیع را زیارت می کنید و وقتی به دور کعبه طواف به جای می آورید ما را هم از دعای خیر فراموش ننمایید.

و اما در بازگشت مجددا روز از نو روزی از نو مشغول مطالعه و تکمیل نکات باقی مانده از تز هستم. در تلاش برای انتشار نتایج و نیز در تکاپو برای اتمام نسخه نهایی تز. این بار که از ایران بر می گشتم غربت مالزی را همچون اولین روزی که آمده بودم درک کردم امید که بتوانم با دعای خیر شما درسم را به پایان برسانم . التماس دعا

لبیک اللهم لبیک

قسمت براین مقدر شده است که به زیارت معبود بشتابم و عمره به جای آورم. بس آرزو داشتم که فضای حرا را درک کنم و صدای قدم های پیامبر را در مسجد النبی بشنوم. جای پای ابراهیم را در جوار کعبه ببینم و خاک حرم را سرمه چشم خسته ام نمایم. و اکنون نعمت سفر به حرم امن الهی مهیا گشته و من حیرانم که چگونه شکر این نعمت بجای آورم.

حال که به قصد عزیمت به خانه وحی عازم سفر هستم از همه دوستان؛ عزیزانی که دیدارشان نصیبم شده است و آنان که تا بحال دیدارشان نکرده ام؛ طلب بخشش و حلالیت می نمایم.

انشااله که این سفر روزی همه مشتاقان باشد.

التماس دعا

یادمان

خیلی وقت است که دوست داشتم مطلب جدیدی بنویسم ولی متاسفانه گرفتاریهای پایان نامه و غیره مجالی برای نوشتن مطلب نگذاشته است. امروز در مراسم افتتاح مرکز آموزش سرطان دانشگاه یو پی ام دعوت داشتم. در این مراسم توانستم با مسئولین رده بالای دانشگاه که البته برخی از آنها را به اسم می شناختم از نزدیک آشنا شوم. ولی نمیدانم چطوری شد که در پایان مراسم به یاد استاد کلاس IELTS خود افتادم هرچه کردم اسمش را به درستی به یاد نیاوردم که نیاوردم. ولی به خاطر دارم که یک خانم فیلیپینی بود. یادش بخیر تقریبا پنج سال از آنموقع گذشت. این قافله عمر عجب می گذرد....

غار نوردی

لازم است به اطلاع کسانی که به پیاده روی در غار علاقه مند هستند برسانم که یک غار زیبا در کوالالامپور وجود دارد که دیدن آن خالی از لطف نیست. حتما همه دوستان از معبد باتوکیو اطلاع دارند و میدانند که یکی از بزرگترین معابد هندی های مالزی است. برای رسیدن به غار اصلی معبد باید حدود 300 پله را بالا بروید درست در پاگرد پله 200 در سمت چپ ورودی یک غار به نام غار تاریک Dark Cave قرار دارد. این غار به دو صورت پذیرای علاقمندان است اول یک گردش دسته جمعی به همراه راهنما و در گروههای ده نفری به مدت نیم ساعت و دوم یک گردش علمی حدود سه ساعته در گروه های بیست نفری به همراه راهنما. تفاوت این دو گردش در اولا زمان و دوما عمقی است که در غار وارد می شوید. دیدن این غار خالی از لطف نیست چرا که بسیاری از موارد را که بصورت تئوری و در دروس دبیرستان خوانده اید را بصورت زیبا و طبیعی خواهید دید. در ضمن این غار محل زندگی سه نوع خفاش و انواع حشرات دیگر نیز هست که دیدن آنها بسیار جذاب است. در ورودی غار و پس از خرید بلیط به شما تجهیزات ایمنی داده می شود.

دلتنگی ها

این روزها همزمان با نزدیک شدن به پایان تحصیلات دلتنگی های ما نیز رو به افزایش است. نه تنها کار روی تز پایانی تمام وقت ما را پرکرده است و هیچ فرصتی برای گشت و گذار و سفر باقی نگذاشته است بلکه دلمان نیز هوس بازگشت به وطن دارد. درست حال و هوای زمان آمدن به مالزی را پیدا کرده ایم و هر روز به خود می گوییم ما که تا چند ماه دیگر عازم ایران هستیم پس این مدت را نیز تحمل می کنیم. به هر حال این روزها روزهای سخت و طاقت فرسایی است. روزی به انتظار راه افتادن چرخ کارهای مربوط به تز بودم و امروز به شدت زیر بار آن در حال کار شدید و طولانی هستم. امید که همه دانش پژوهان موفق و موید باشند. انشااله

باز هم روز معلم

یکسال دیگر هم گذشت و بازهم روز معلم از راه رسید. بزرگان سخن در مقام معلمان بسیار گفته اند و دیگر قلم از پای افتاده مرا رمقی برای افزودن به سخنان آنان نیست. پس ساده و بی آلایش فقط می توانم به همه این عزیزان تبریک بگویم. معلمان گرامی روزتان مبارک